تبلیغات
شوق رهایی

شوق رهایی

**Renounce the world**


انتخاب عنوان مطلب با شماست

سلام رفقا

با اینکه این روزا دیگه زندگی واسم معنی نداره ولی تنها دلخوشی من شده این وبلاگ و رفقای

مهربون که لطف میکنن میان به دنیای غمِ داداش کوچیک خودشون سر میزنند.

داشتم ایمیل ها رو چک میکردم که چشمم یکی از اونا رو گرفت

بدجورم گرفت.اومدم مطالب خودم رو بفرستم که دیدم این ایمیل از همه واجب ترهستش

یکی از دوستای  قدیمیم واسم فرستاده بود.نتونستم طاقت بیارم

ایمیل این بود:

با تموم هیجان و عشق و علاقه ای که توی وجودمه میرم سرِکمدلباسام تا دفتر خاطراتم رو ،همون که

تمام رازای شخصیم توشه،بردارم و از اتفاقای امروز بنویسم.بنویسم از عشق،از خوشحالی،از امید،از

آرزو،

 از . . .

 که یهو همه ی اون عشق و علاقه تبدیل میشه به یه اضطراب ونگرانی.

دفترم نیست ! ! !

همه جا رو دنبالش میگردم

تا اینکه داداشم با چشمایی از عصبانیت سرخ می آد توی اتاقم و یه کشیده ی محکم میزنه توی

گوشم . . .

اشک جایگزین خنده میشه و لعنت می فرستم به نداشتنِ حریم خصوصی توی خانواده ام

 

دوست عزیزم من هیچ حرفی واسه گفتن ندارم فقط :

آخه اوستا کریم

چرا ؟

چرا ؟


1390/03/12 توسط بهلول | بوسه بر خاک ()



سلام

عاشق ریسك كردن

آهنگ مورد علاقه:مدارا

(شهرام شكوهی)

پا برهنه بودن خیلی فرق داره
بهش فکر کن . . .


چِرتُ پِرت؟
هذیون
شعر های بیابونی

بهلول

نظر شما در مورد وبلاگ من كه به سبك بهلول هستش چیست؟